Bolończyk

Bolończyk FCI 196

Jedna z ras psów należąca do grupy psów ozdobnych i do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji biszonów i ras pokrewnych. Bolończyk to mały pies, o krępej i zwartej budowie ciała, pokryty całkowicie śnieżnobiałym włosem - długim i puszystym. Sylwetka wpisuje się w kształt kwadratu – długość ciała jest równa wysokości w kłębie. Nos duży i czarny. Ogon noszony, zakręcony ponad grzbietem. Włosy długie na całym ciele – od głowy do ogona, od najwyższej partii ciała do stóp. Krótsze na pyszczku. Raczej puszek, ale nie leżący płasko, lecz lekko falujący i skręcony. Całkowicie biały, jednolity – barwa inna niż biała jest niedopuszczalna, jednak niewielkie jasne znaczenia są dozwolone, ale nie zalecane.

długość życia

Przeciętna długość życia Bolończyka waha się w granicach 12 - 14 lat. Wiek psa uzależniony jest przede wszystkim od jego dobrej kondycji zdrowotnej. 

Ciężar ciała

Masa ciała dorosłego Bolończyka zgodnie z obowiązującym wzorcem rasy mieści się w granicach 2,5 - 4 kg. Z czymże należy pamiętać, iż pies jest większy od suczki.

wysokość

Wysokość ciała dorosłego psa Bolończyka to 27 - 30 cm, suczki natomiast są nieco mniejsze i osiągają 25 -28 cm wysokości mierzonej w kłębie.

  • Zahra w koszyku
HypoalergicznY

Bolończyk charakteryzuje się jedną warstwą włosa w postaci luźnych loków. Włosy posiadają strukturę wełnistą i nie wymagają przycinania. Nie występuje okres linienia. Do zbierania martwych włosów wystarczy codzienne czesanie. 

RODZINNY I PRZYJACIELSKI

Bolończyk to bardzo przyjacielski pies, bardzo przywiązuję się do opiekuna oraz domu. Nadaje się do rodzin z małymi dziećmi. Toleruje inne zwierzęta domowe oraz żyje w zgodzie z innymi psami. 

wesołY i Łagodny

Bolończyk jest zawsze skory do zabawy, doskonale sprawdza się jako rodzinna „maskotka”. Nie należy jednak zapominać, że mimo słodkiego wyglądu nadal jest psem i powinien być szkolony jak normalny czworonóg.

INTELIGENTNY

Bolończyk jest bardzo inteligentny i lubi towarzystwo ludzi, ale jest dość powściągliwy w stosunku do obcych, a jednocześnie nie ma tendencji do zajadliwego szczekania. Tworzy ścisłą więź z właścicielem.

Wzór Rasy

od 1956

GŁOWA:
Średniej długości, osiągającej 1/3 wysokości w kłębie. Szerokość, mierzona na poziomie łuków jarzmowych, odpowiada długości. Nos na poziomie górnej linii kufy; przednia część nosa, widziana z profilu, jest pochyła. Nos musi być duży i czarny. Kufa długości równej 2/5 długości głowy. Górna warga niezbyt głęboka, by nie zakrywać dolnej wargi. Szczęka i żuchwa normalnie rozwinięte; górny i dolny łuk zębowy doskonale dopasowane. Zęby białe, równo ustawione; mocne i pełne uzębienie. Zgryz nożycowy; dopuszczalny także zgryz cęgowy. Oczy osadzone niemal w płaszczyźnie czołowej; szeroko otwarte, duże lub średniej wielkości. Okrągła szpara powiekowa; gałka oczna nie może być wypukła. Białkówki niewidoczne. Obramowanie powiek czarne, natomiast tęczówka koloru ciemnej ochry. Uszy wysoko osadzone, długie i wiszące, lecz raczej sztywne u nasady, tak, że górna część małżowiny usznej odstaje nieco od czaszki, co daje wrażenie, iż głowa jest większa, niż w rzeczywistości.

SZYJA:
Bez łałoku. Długość równa jest długości głowy.

TUŁÓW:
Pies zwartej budowy; długość ciała, mierzona od górnego krańca łopatki do końca zadu, równa jest wysokości w kłębie.
Kłąb jedynie nieznacznie wystający ponad linię grzbietu. Prosta linia grzbietu i nieznaczna wypukłość lędźwi harmonijnie przechodzą w linię zadu. Zad w znikomym stopniu opadający; bardzo szeroki. Mostek nieznacznie wystający. Klatka piersiowa wydatna, głęboka do poziomu łokci; wysklepione żebra; jej głębokość osiąga niemal połowę wysokości w kłębie. Dolna lina tułowia stanowi przedłużenie linii mostka następnie nieznacznie wznosi się ku słabiźnie. 

OGON:
Osadzony w linii zadu; noszony zagięty nad grzbietem.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie rozpatrywane w całości, idealnie proste i równoległe względem płaszczyzny środkowej ciała. Długość łopatek równa ¼ wysokości w kłębie.  Łokcie równoległe do środkowej płaszczyzny ciała. Przedramię długości równej długości ramienia, doskonale pionowe. Przednie łapy owalne, o mocno wysklepionych, ciemnych opuszkach i bardzo mocnych, czarnych pazurach. Kończyny tylne rozpatrywane w całości i widziane od tyłu, stanowią przedłużenie kośćca zadu, biegną idealnie prostopadle do podłoża; są równoległe w stosunku do siebie. Długość ud jest równa 1/3 wysokości w kłębie. Tylne łapy podobne do przednich, lecz mniej owalne. 

RUCH:
Swobodny, energiczny; głowa noszona dumnie i elegancko.

SKÓRA:
Napięta i ściśle przylegająca na całej powierzchni ciała. Widoczne błony śluzowe i trzecie powieki o czarnym pigmencie.

SZATA:
Włos długi na całym ciele, od głowy aż po ogon, od górnej linii po łapy; krótszy na kufie. Raczej puszysty, nigdy nie leżący płasko, lecz układający się w kosmyki; nigdy nie może tworzyć frędzli. Maść czysto biała, bez śladu łat lub innych odcieni bieli.